Το βήμα πίσω
Χθες μια coachee μου είπε κάτι που με έκανε να σταματήσω και να σταθώ εκεί.
Τη ρώτησα πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανε κάτι μόνο για το σώμα της. Μασάζ, βόλτα, οτιδήποτε χωρίς agenda.
«Δεν το κάνω,» είπε. «Μου φαίνεται χάσιμο χρόνου.»
Σταμάτησα επειδή καταλάβαινα ότι αυτή η φράση δεν ήταν δική της – ήταν μια λογική που είχε αφομοιώσει τόσο βαθιά που τώρα ακουγόταν σαν αλήθεια.
Η λογική που λέει ότι αν δεν παράγεις κάτι, χάνεις. Αν δεν ελέγχεις κάτι, χάνεις. Αν δεν κινείσαι προς κάποιο αποτέλεσμα, μένεις στάσιμη.
Αυτή η λογική δεν είναι κακή. Σε βοηθά να ολοκληρώνεις projects, να τηρείς deadlines, να κρατάς τους ρόλους σου σε ισορροπία. Αυτή όμως είναι μόνο η μισή αλήθεια. Και όταν γίνεται ο μοναδικός τρόπος που λειτουργείς, δεν σε σταματά μόνο από το να πηγαίνεις για μασάζ.
Σταματά κάθε στιγμή που θα μπορούσες να ακούσεις τον εαυτό σου.
Υπάρχει και κάτι άλλο από το να παράγεις διαρκώς και να ελέγχεις. Κάτι που δεν έχει deadline, δεν μετριέται, δεν εξηγείται εύκολα.
Είναι η στιγμή που περπατάς και δεν μετράς βήματα.
Που κάθεσαι σε ένα τραπέζι και σκιτσάρεις κάτι χωρίς λόγο.
Που αφήνεις το χέρι κάποιου να δουλέψει πάνω στο σώμα σου και για λίγο δεν σκέφτεσαι τίποτα.
Σε αυτές τις στιγμές δεν κάνεις «τίποτα» με την έννοια που έχει μάθει η λογική σου να μετράει.
Και σε αυτές τις στιγμές συμβαίνει κάτι που δεν συμβαίνει αλλού: συναντάς τον εαυτό σου.
Ακούς τι θέλει, από ποια πράγματα κουράστηκε, τι ζητά. Και από εκεί – από αυτή την επαφή – αναδύονται οι σωστές αποφάσεις, όχι από τη λογική του ελέγχου.
Το να παίρνεις χώρο και χρόνο για σένα δεν είναι πολυτέλεια, είναι η βάση. Από εκεί, ξέρεις.
Η ερώτηση
Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανες κάτι για τον εαυτό σου χωρίς να χρειάζεται να το δικαιολογήσεις;
Το βήμα μπροστά
Αυτή την εβδομάδα, κάνε ένα πράγμα που δεν παράγει τίποτα, δεν ελέγχει τίποτα, δεν οδηγεί κάπου συγκεκριμένα.
Μην το κάνεις επειδή θα γίνεις πιο παραγωγική/ός μετά. Κάνε το επειδή σου αξίζει να υπάρχεις χωρίς να πρέπει διαρκώς να μετράς την απόδοσή σου.
Αυτή η φράση – «χάσιμο χρόνου» – είναι μία από τις πιο συχνές που ακούω πίσω από τις λέξεις, ακόμα κι όταν δεν λέγεται ρητά. Και είναι ένα από τα πράγματα που δουλεύουμε μαζί στο Growth Academy – το τί επιλέγεις όταν η λογική του «πρέπει να αποδώσω» κάνει αρκετή ησυχία για να ακούσεις κάτι άλλο.
Όχι ως θεωρία, αλλά ως καθημερινή πράξη.
Στις 8 Ιουλίου έχουμε το επόμενό μας live group call. Κάποιες/οι από σας έχετε ήδη φέρει ακριβώς αυτό: τη στιγμή που η αυστηρότητα απέναντι στον εαυτό ήρθε μεταμφιεσμένη ως «λογική».
Αν θέλεις να το δουλέψεις μαζί μας, η πόρτα είναι ανοιχτή.
→ Έλα στο Academy
Καλό Σαββατοκύριακο.
Φύλλις
Υ.Γ.: Αν αυτό που διάβασες σε έκανε να σκεφτείς κάτι για τη δική σου κατάσταση – κάτι που νιώθεις ότι χρειάζεται ένα βλέμμα αποκλειστικά πάνω του, όχι μέσα σε ομάδα – δες αν έχει νόημα να το δούμε μαζί.
