Newsletter

Αυτό είναι το πραγματικό θέμα με τον Αύγουστο. Δεν είναι ότι σταματάς. Είναι ότι σταματάς χωρίς να έχεις αποφασίσει πότε ξαναρχίζεις.

Μπορείς να διαχειριστείς μια δύσκολη μέρα μόνος σου. Το να δεις τον εαυτό σου με νέο βλέμμα, όμως, δεν γίνεται μέσα στο μυαλό σου.

Ξέρεις τι συμβαίνει τη στιγμή που η φωνή μιλάει. Το ερώτημα είναι τι κάνεις μέσα στο επόμενο λεπτό.

Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω Πριν από χρόνια αποφάσισα ότι θα παίρνω χώρο για μένα. Πήρα την απόφαση όπως αποφασίζει κανείς όλα τα σοβαρά πράγματα, αφού δηλαδή είναι ήδη αργά. Και νόμιζα ότι το δύσκολο θα ήταν το να βρω τον χώρο. Δεν ήταν. Το δύσκολο ήρθε το πρώτο απόγευμα που είχα ελεύθερο. Με θυμάμαι να ξαπλώνω στον καναπέ, να κοιτάω το ταβάνι, και να σκέφτομαι «και τώρα τι;» Δεν ένιωσα ελευθερία. Ένιωσα αμηχανία. Σαν να μου είχαν δώσει κάτι…

Υπάρχει και κάτι άλλο από το να παράγεις διαρκώς και να ελέγχεις. Κάτι που δεν έχει deadline, δεν μετριέται, δεν εξηγείται εύκολα.

Όσο βαθιά κι αν κοιτάς μέσα σου, υπάρχει ένα σημείο που δεν φτάνεις μόνη/ος. Δεν είναι ότι δεν προσπαθείς αρκετά – έτσι λειτουργεί η οπτική μας.

Η σκέψη «πάντα έτσι ήμουν» είναι το πιο πειστικό ψέμα. Γιατί όταν κάτι το νιώθεις σαν «εγώ», δεν το αμφισβητείς, απλά το αποδέχεσαι.

Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω Πριν μερικές μέρες, μια coachee μού είπε κάτι που σκέφτομαι ακόμα: «Έχω φτιάξει μια ζωή που μοιάζει σωστή. Απλά δεν είμαι σίγουρη αν είναι δική μου.» Δεν μιλούσε για κάτι δραματικό, ούτε είχε κάνει λάθη που μετάνιωνε. Είχε ακολουθήσει την πορεία που όλοι γύρω της θεωρούσαν λογική: σπουδές, δουλειά, ρόλοι, ευθύνες. Τα είχε κάνει όλα. Και κάποια στιγμή είχε σταματήσει να διερωτάται αν τα ήθελε. Αυτό που με άγγιξε δεν…

Πόσο εύκολα πιστεύουμε ότι πρέπει πρώτα να αλλάξουμε για να αξίζουμε κάτι; Λες και αυτό που είμαστε τώρα δεν αρκεί για να ξεκινήσουμε.

Δεν είναι θέμα χρόνου, πειθαρχίας ή χαρακτήρα. Υπάρχει μόνο μία ερώτηση που αξίζει να κάνεις στον εαυτό σου.