Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη σκοτεινή πλευρά της αυτοβελτίωσης και τις παγίδες που κρύβει, για να μπορέσεις να προστατευτείς.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην θέλει να βελτιωθεί, που να μην θέλει να γίνει καλύτερος. Όλοι μας θέλουμε να αποκτήσουμε νέες δεξιότητες, να πετύχουμε στόχους, να είμαστε πιο χαρούμενοι.
Τι γίνεται όμως όταν αυτή η προσπάθεια πηγαίνει στραβά;
Υπάρχει μια σκοτεινή πλευρά στην αυτοβελτίωση που συνήθως δεν τη συζητάμε.
Και αυτό είναι το θέμα αυτού του επεισοδίου.
Το επεισόδιο αυτό προέκυψε ως θέμα μετά από πολλές συζητήσεις που έχω κάνει με μέλη του Growth Academy, με φίλους και γνωστούς, με ανθρώπους που δουλεύω σε ατομικές συνεδρίες.
Υπάρχει δυστυχώς αυτή η σκοτεινή πλευρά της αυτοβελτίωσης. Είναι η πλευρά την οποία πάρα πολλοί επιτήδειοι εκμεταλλεύονται και χρειάζεται να έχουμε τα mental models και τις γνώσεις για να μπορούμε να διακρίνουμε πού μπαίνει η κόκκινη γραμμή, πού χρειάζεται να σταματήσουμε και να αξιολογήσουμε κατά πόσο αυτό που κάνουμε μας κάνει καλό ή όχι.
***
→ Κατέβασε το The Mindset Hacking Handbook
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ
→ #46: Tο ‘Fake it ‘till you make it’ δεν λειτουργεί – Τι να κάνεις
→ #134: Escapism – Η τάση του να δραπετεύεις από την πραγματικότητα
→ #88: Η μοναξιά και η επίδραση της στη ζωή μας
→ #89: Μοναχικότητα, το αντίδοτο της μοναξιάς
ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ/Η
→ Γίνε μέλος του Growth Academy
ΣΥΝΔΕΣΟΥ
→ Συνδέσου μαζί μου στο Instagram
→ Συνδέσου μαζί μου στο LinkedIn
***
ΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ
Άφησε ένα rating στο Apple Podcasts
Transcript
Δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην θέλει να βελτιωθεί, που να μην θέλει να γίνει καλύτερος.
Όλοι μας θέλουμε να αποκτήσουμε νέες δεξιότητες, να πετύχουμε στόχους, να είμαστε πιο χαρούμενοι.
Τι γίνεται όμως όταν αυτή η προσπάθεια πηγαίνει στραβά;
Υπάρχει μια σκοτεινή πλευρά στην αυτοβελτίωση που συνήθως δεν τη συζητάμε.
Και αυτό είναι το θέμα του σημερινού επεισοδίου.
Το επεισόδιο αυτό προέκυψε ως θέμα μετά από πολλές συζητήσεις που έχω κάνει με μέλη του Growth Academy, με φίλους και γνωστούς, με ανθρώπους που δουλεύω σε ατομικές συνεδρίες.
Υπάρχει δυστυχώς αυτή η σκοτεινή πλευρά της αυτοβελτίωσης. Είναι η πλευρά την οποία πάρα πολλοί επιτήδειοι εκμεταλλεύονται και χρειάζεται να έχουμε τα mental models και τις γνώσεις για να μπορούμε να διακρίνουμε πού μπαίνει η κόκκινη γραμμή, πού χρειάζεται να σταματήσουμε και να αξιολογήσουμε κατά πόσο αυτό που κάνουμε μας κάνει καλό ή όχι.
Όλα όσα θα ακούσεις εδώ είναι ο λόγος για τον οποίο έχω γράψει το Mindset Hacking Handbook.
Πρόκειται για έναν οδηγό που σε βοηθάει να σταματήσεις να νιώθεις χαμένος μέσα σε ένα χάος από υπερπληροφόρηση, ειδικά στον κόσμο της προσωπικής ανάπτυξης.
Έχω συμπεριλάβει εκεί τα τρία σημαντικότερα mindset shifts, τους τρεις τρόπους σκέψης δηλαδή που χρειάζεται να οικειοποιηθείς, για να μπορείς να βρίσκεις πολύ πιο εύκολα το επόμενο σου βήμα και να μην κολλάς σε πράγματα τα οποία πολλές φορές μπορεί να σε κρατάνε πίσω χωρίς να το συνειδητοποιείς.
Υπάρχουν πολλά τέτοια πράγματα στον κόσμο της αυτοβελτίωσης, πίστεψέ με.
Μπορείς να κατεβάσεις το Mindset Hacking Handbook από το link phyllisgabriel.com/MHH, τα αρχικά δηλαδή του The Mindset Hacking Handbook. Θα βρεις το link και στη σημείωση του επεισοδίου για ευκολία.
Πάμε λοιπόν να δούμε ποια είναι αυτή η σκοτεινή πλευρά της αυτοβελτίωσης. Φύγαμε για το επεισόδιο.
[Intro]
Η σκοτεινή πλευρά της αυτοβελτίωσης
Πολλές φορές μπαίνουμε σε αυτόν τον κόσμο της αυτοβελτίωσης και στην αρχή ειδικά πέφτουμε με τα μούτρα.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει πιο ταιριαστή έκφραση από αυτήν. Πέφτουμε λοιπόν με τα μούτρα και η αυτοβελτίωση γίνεται κάτι σαν εθισμός.
Μπαίνουμε σε μια διαδικασία να προσπαθούμε διαρκώς να βελτιωνόμαστε, να κάνουμε συνέχεια πράγματα, να διαβάζουμε συνέχεια βιβλία, να δοκιμάζουμε τεχνικές, να προσπαθούμε να τα κάνουμε όλα ταυτόχρονα. Αυτό πολύ συχνά μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε burnout.
Φαντάσου να προσπαθείς να γεμίσεις ένα ποτήρι που έχει τρύπα στον πάτο. Όσο νερό και να ρίξεις αυτό το ποτήρι, το νερό πάντα θα φεύγει.
Έτσι νιώθουν πολλοί άνθρωποι με την αυτοβελτίωσή τους. Θέλουν να γίνονται διαρκώς καλύτεροι, αλλά δεν νιώθουν ποτέ αρκετοί.
Σκέψου λοιπόν ποια βαθύτερη ανάγκη καλύπτει αυτή η ατέρμονη αναζήτηση αυτοβελτίωσης. Η διαρκής προσπάθεια να βελτιώνεσαι.
Σε τι απαντάει μέσα σου; Μήπως προκύπτει από αυτή την έλλειψη αυτοαξίας, αυτοεκτίμησης, που σε κάνει διαρκώς να μπαίνεις σε αυτή την αναζήτηση;
Και αυτό είναι μάλιστα ένα από τα πράγματα που η ίδια η βιομηχανία της αυτοβελτίωσης εκμεταλλεύεται.
Αυτή η αίσθηση ανεπάρκειας που έχουμε οι περισσότεροι άνθρωποι, που τίποτα δεν μας κάνει να νιώθουμε αρκετοί, και χρειάζεται διαρκώς να βρίσκουμε κάποιο τσιρότο για να καλύψουμε τις πραγματικές αιτίες που μας κάνουν να νιώθουμε έτσι.
Γι’ αυτό είναι σημαντικό το να χτίσουμε αυτογνωσία και σύμφωνα με αυτήν να κάνουμε τις επιλογές μας.
Δεν είναι το θέμα το αμέσως επόμενο βιβλίο, το αμέσως επόμενο σεμινάριο, αλλά το ποιος είσαι, τι κάνεις, τι θέλεις.
Η Τοξική Θετικότητα και η παγίδα του “Σκέψου θετικά”
Υπάρχει και η λεγόμενη τοξική θετικότητα. Αυτό το τετριμμένο τώρα πια, “σκέψου θετικά”.
Το ότι χρειάζεται να είμαστε πάντα θετικοί και ότι αν δεν είμαστε θετικοί, αν δεν σκεφτόμαστε θετικά, τότε φταίμε εμείς οι ίδιοι και ο τρόπος σκέψης μας που τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα θέλουμε.
Ναι, το να είμαστε θετικοί είναι καλό, αλλά αν αγνοούμε τα δυσάρεστα συναισθήματά μας, τότε καταλήγουμε να προσποιούμαστε ότι όλα είναι καλά.
Και έχουμε συζητήσει σε προηγούμενο επεισόδιο ότι αυτό το λεγόμενο “fake it till you make it”, το “προσποιήσου το μέχρι να τα καταφέρεις”, δεν είναι τελικά κάτι το οποίο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα του πώς λειτουργεί η ανθρώπινη ψυχολογία.
Και μάλιστα έχει γίνει debunk, ακόμα και το υπέροχο αυτό TEDx Talk, που όλοι έχουμε παρακολουθήσει.
Αλλά αυτό δεν είναι θέμα του σημερινού επεισοδίου, ίσως το συζητήσουμε σε κάποια επόμενη φάση στο Growth Academy.
Το σώμα και το μυαλό μας ξέρουν πολύ καλά πότε κάτι δεν πηγαίνει καλά.
Με το να προσπαθούμε να είμαστε συνέχεια θετικοί, αυτό που καταφέρνουμε στην πραγματικότητα είναι να καταπιέζουμε το πώς πραγματικά αισθανόμαστε.
Αυτό στην ψυχολογία λέγεται dissociation, αποσύνδεση δηλαδή.
Μέσα από το να προσπαθούμε να σκεφτόμαστε θετικά, στην ουσία καταφέρνουμε να αποσυνδεθούμε από την πραγματικότητά μας, από τα ίδια μας τα συναισθήματα, από το ίδιο μας το σώμα.
Είναι σαν να λέμε στον εαυτό μας ότι “όχι, δεν σε θέλω, δεν μου αρέσεις, δεν μου αρέσει ο τρόπος που αισθάνεσαι, σε απορρίπτω”.
Αν όμως δεν αποδεχτούμε και δεν αγκαλιάσουμε όλα μας τα συναισθήματα, από τα πιο ευχάριστα στα πιο δυσάρεστα, τότε στην ουσία στερούμε από τον εαυτό μας την ίδια την ανθρώπινη εμπειρία, τη δυνατότητα του να ζήσουμε τη ζωή μας ολοκληρωμένα.
Δεν είναι λοιπόν το θέμα να σκεφτόμαστε πάντα θετικά. Το θέμα είναι να σκεφτόμαστε ρεαλιστικά, να διατηρούμε την αισιοδοξία μας, αλλά να μην γυρνάμε την πλάτη στα δυσάρεστα της ζωής με το να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.
Η βιομηχανία της αυτοβελτίωσης και η εκμετάλλευση
Έπειτα, έχουμε την εκμετάλλευση από τη βιομηχανία της αυτοβελτίωσης.
Το ανέφερα και νωρίτερα. Έχουν γραφτεί αμέτρητα βιβλία, έχουν δημιουργηθεί αμέτρητα σεμινάρια και υπάρχουν πάρα πολλοί coaches εκεί έξω που υπόσχονται τη μαγική συνταγή για την επιτυχία.
Συχνά όμως αυτό που συμβαίνει είναι ότι παίζουν με τις ανασφάλειές μας.
Είναι πάρα πολύ σημαντικό να αναρωτιόμαστε: “Με βοηθάει αυτό πραγματικά; Το χρειάζομαι; Ταιριάζει στις ανάγκες μου στο εδώ και τώρα; Ή απλά εκμεταλλεύεται το φόμο που αισθάνομαι, το fear of missing out δηλαδή;”.
Δεν είναι το θέμα το να συμμετέχουμε σε όλα, αλλά να ξέρουμε ποιοι είμαστε και με βάση αυτή την αυτογνωσία να κάνουμε τις επιλογές μας.
Δεν χρειάζεται να είσαι μέσα σε όλα. Χρειάζεται να είσαι παρών στη ζωή σου, με τον εαυτό σου, με τις ανάγκες και τα θέλω σου.
Και αν το κάνεις αυτό, τότε η αυτοβελτίωσή σου θα έχει πραγματική ουσία.
Τώρα, σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφερθούμε σε κάποιες αθέατες παγίδες που υπάρχουν.
Πράγματα τα οποία δεν συζητιούνται συχνά, όμως χρειάζεται να τα έχουμε όλοι πάντα υπόψη μας.
Η αυτοβελτίωση ως απόδραση
Η αυτοβελτίωση πολλές φορές χρησιμοποιείται, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, ως απόδραση από την πραγματικότητά μας.
Κάποιοι και κάποιες από εμάς χρησιμοποιούν την αυτοβελτίωση ως μια δικαιολογία για να μην αντιμετωπίσουν τα πραγματικά τους προβλήματα.
Είναι γι’ αυτό ένα είδος escapism, όπως το λέμε στα αγγλικά.
Είναι αυτή η τάση του να προσπαθούμε να δραπετεύσουμε από όλα εκείνα τα οποία δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε.
Άλλοι, λοιπόν, μπορεί να παίζουν video games χωρίς σταματημό ή να βλέπουν ατελείωτα επεισόδια από σειρές, ή να τρώνε, ή ακόμα και να ασχολούνται αιμονικά με την αυτοβελτίωση και την προσωπική τους ανάπτυξη.
Το ζήτημα δεν είναι να ξεφεύγουμε, αλλά να είμαστε παρόντες στη ζωή μας και να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις με αυτογνωσία και ρεαλισμό.
Η αυτοβελτίωση δεν πρέπει να μας αποξενώνει. Χρειάζεται να μας φέρνει πιο κοντά.
Η σχέση με τον εαυτό μας
Το να γίνομαι καλύτερη δεν σημαίνει ότι βελτιώνομαι για να αποδείξω την αξία μου στους άλλους.
Αν αυτή είναι η αίσθηση που έχουμε, τότε χρειάζεται να το δουλέψουμε. Ίσως με τη βοήθεια κάποιου ειδικού.
Αυτό που στην πραγματικότητα χρειάζεται βελτίωση είναι η σχέση μας με τον εαυτό μας. Η αυτοεικόνα μας, η αυτοαξία μας.
Όχι η εικόνα που έχουμε για τους άλλους συγκριτικά με εμάς.
Βλέπεις εδώ το σφάλμα και την παγίδα στην οποία μπορεί να πέσουν πολλοί άνθρωποι;
Και φυσικά, όλα αυτά δεν γίνονται συνειδητά. Είναι μηχανισμοί που ενεργοποιούνται υποσυνείδητα.
Με αυτό το επεισόδιο, θέλω να επισημάνω κάποια πράγματα που αξίζει να έχεις υπόψη σου.
Αν παρατηρήσεις ότι συγκεκριμένοι άνθρωποι ή καταστάσεις σε πυροδοτούν και σε οδηγούν σε ένα τέτοιο mindset, τότε είναι σημαντικό να το συζητήσεις με τον εαυτό σου.
Να το αναλύσεις και να σκεφτείς: Τι είναι αυτό που με επηρεάζει; Γιατί νιώθω έτσι; Ποια κομμάτια του εαυτού μου, ποια θέματα αυτογνωσίας χρειάζεται να δουλέψω, ώστε να μην αισθάνομαι με αυτόν τον τρόπο;
Όταν μπαίνουμε στη διαδικασία της προσωπικής ανάπτυξης και αυτοβελτίωσης, μπορεί να νιώσουμε μόνοι.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι άλλοι κάνουν κάτι λάθος.
Σημαίνει ότι εμείς αλλάζουμε και αρχίζουμε να βλέπουμε τον κόσμο, τις σχέσεις μας και τον εαυτό μας με διαφορετικό τρόπο.
Αυτό δεν πρέπει να οδηγεί στο να νιώθουμε ανώτεροι ή κατώτεροι από τους άλλους.
Είμαστε άνθρωποι. Και η ανθρώπινη εμπειρία είναι ατελής. Κι αυτό είναι το όμορφο.
Αν θέλεις, μπορείς να εγγραφείς στο Growth Academy.
Εκεί θα βρεις κι άλλους ανθρώπους που βρίσκονται σε μια παρόμοια πορεία αναζήτησης, και αυτό σίγουρα μπορεί να σε βοηθήσει να διαχειριστείς τη μοναξιά που είναι απολύτως φυσιολογική και αναμενόμενη.
Δεν είναι κακό να αισθανόμαστε μόνοι κάποιες φορές.
Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε δαιμονοποιήσει τη μοναξιά.
Επειδή μας κάνει να νιώθουμε άβολα, τής αποδίδουμε νοήματα που δεν χρειάζεται να έχει.
Πιστεύουμε ότι φταίνε οι άλλοι, ή ότι εμείς αλλάζουμε δραματικά.
Ότι γινόμαστε καλύτεροι ή χειρότεροι.
Η μοναξιά είναι αυτό που είναι.
Η μοναχικότητα είναι αυτό που είναι.
Το ζήτημα είναι να μάθουμε να ζούμε με τον εαυτό μας.
Και όταν το καταφέρουμε αυτό, τότε θα μπορούμε πραγματικά να σχετιστούμε με τους άλλους, χωρίς να εξαρτόμαστε από αυτούς.
Η αλήθεια για το “Σωστό Mindset”
Κάτι ακόμα που με ενοχλεί στον χώρο της αυτοβελτίωσης είναι το ψέμα του “σωστού” ή “λάθους” mindset…
Δεν μιλάω τώρα για τον αναπτυξιακό τρόπο σκέψης, για το growth mindset.
Μιλάω για την απολυτοσύνη που επικρατεί πολλές φορές γύρω από αυτό.
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που λένε ότι αν σκέφτεσαι θετικά όλα θα πάνε καλά.
Η αλήθεια όμως είναι ότι το σωστό, σε εισαγωγικά, mindset δεν αρκεί πάντα.
Δεν αρκεί το να σκέφτεσαι αναπτυξιακά.
Αν κάποιος έχει οικονομικά προβλήματα ή κάποια ψυχική ασθένεια, το να σκέφτεται θετικά ή αναπτυξιακά δεν θα τον σώσει.
Εκείνο που χρειάζεται να κάνει είναι να σκέφτεται αναπτυξιακά με την έννοια του τι μπορώ να κάνω, τι μπορώ να μάθω, πώς μπορώ να βοηθηθώ για να διατηρεί ανοιχτό μυαλό και να αναζητά λύσεις, να αναζητά βοήθεια.
Όταν λοιπόν μπαίνουμε σε αυτή την ψυχολογία του ότι φταίει ο τρόπος που σκέφτομαι για όλα αυτά που συμβαίνουν, γιατί διάβασα ότι χρειάζεται να σκέφτεσαι έτσι για να πετύχεις ή μου το είπε ο τάδε κόουτς ή ο τάδε γκουρού, στην ουσία αυτό που δημιουργείται είναι μια αποσύνδεση από τον εαυτό, που λέγαμε και πριν. Μια αποσύνδεση από το πώς πραγματικά αισθανόμαστε.
Και επίσης, αυτό το “σωστό” mindset είναι πολύ συχνά και μέσο χειραγώγησης στον κόσμο μας. Γιατί αν έρθω εγώ και σου πω ότι έκανες αυτό και δεν πέτυχε, άρα δεν σκέφτεσαι πραγματικά θετικά, άρα δεν κάνεις όσα χρειάζεται, άρα εσύ φταις που δεν πέτυχε η επιχείρησή σου, για παράδειγμα, τότε δεν μπορείς να μου προσάψεις ότι αυτά που προσπαθώ να σου μεταδώσω είναι το πρόβλημα.
Είναι πολύ εύκολο να σου κάνω gaslighting με αυτόν τον τρόπο και να σε πείσω ότι φταίει ο τρόπος που σκέφτεσαι.
Δεν λέω ότι πολλές φορές ο ίδιος ο τρόπος που σκεφτόμαστε δεν μας εγκλωβίζει. Μας εγκλωβίζει, ναι.
Όταν όμως αυτό το χρησιμοποιούμε ως επιχείρημα για να χειραγωγήσουμε άλλους ανθρώπους, είναι πρόβλημα.
Και όταν το χρησιμοποιούμε ως επιχείρημα για να κατηγορήσουμε τον εαυτό μας και να μείνουμε μέσα στο comfort zone μας, τότε επίσης είναι πρόβλημα.
Το θέμα είναι να σκεφτόμαστε αναπτυξιακά με την έννοια του να έχουμε επίγνωση ότι βρισκόμαστε πάνω σε ένα φάσμα fixed και growth mindset. Είμαστε όλοι ένα συνδυασμός.
Ο ρόλος της αποδοχής για την αυτοβελτίωση
Όλοι σκεφτόμαστε κατά καιρούς αρνητικά και όλοι σκεφτόμαστε κατά καιρούς πολύ θετικά. Και αυτό είναι ok.
Χρειάζεται να το αποδεχτούμε αυτό και να καλλιεργήσουμε τον τρόπο σκέψης στην οπτική που λέει ότι υπάρχει πάντα καλύτερος τρόπος.
Και ξέρεις κάτι;
Είμαι εδώ που είμαι αυτή τη στιγμή, το αποδέχομαι, είναι ok και κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
Ψάχνω λύσεις. Δεν παραιτούμαι.
Αναζητώ τρόπους. Δοκιμάζω πράγματα. Πειραματίζομαι.
Αυτό είναι το mindset που χρειάζεσαι, ακόμα κι αν κάποιες φορές σκέφτεσαι πολύ αρνητικά. Είναι πολύ φυσιολογικό να σκέφτεσαι έτσι.
Το να σκέφτεσαι αρνητικά και το να μην έχεις πάντα αναπτυξιακό τρόπο σκέψης δεν σημαίνει ότι θα αποτύχεις σε αυτά που θέλεις να πετύχεις.
Ίσα-ίσα μπορεί να σε βοηθήσει να πάρεις τα μαθήματα που χρειάζεσαι για να εντοπίσεις πώς θα βρεις λύσεις.
Το να προσπαθούμε πάντα να έχουμε το “σωστό” mindset μάς δημιουργεί ενοχές.
Και αυτές οι ενοχές μας εγκλωβίζουν σε έναν φαύλο κύκλο.
Γιατί αν αποτύχω, τότε σημαίνει ότι δεν προσπάθησα αρκετά.
Και αυτό είναι ένα μεγάλο, μεγάλο, μεγάλο ψέμα.
Επίσης, να πούμε ότι παίζουν και οι εξωτερικοί παράγοντες πολύ σημαντικό ρόλο, έτσι;
Παίζει σημαντικό ρόλο η τύχη.
Παίζει σημαντικό ρόλο το σε τι καταστάσεις θα βρεθείς.
Το δίκτυο ανθρώπων που έχεις γύρω σου.
Όλα αυτά είναι σημαντικά.
Το να σκέφτομαι απλά θετικά χωρίς να κάνω κάτι γι’ αυτό, το να έχω απλά το “σωστό” mindset, χωρίς όμως να δρω, χωρίς να αλλάζω σιγά-σιγά, με μικρά βήματα, την πραγματικότητά μου, δεν θα με οδηγήσει και πολύ μακριά.
Η παγίδα της αναζήτησης νοήματος
Και τέλος, ένα ακόμα προβληματικό σημείο που εντοπίζω στον κόσμο της αυτοβελτίωσης είναι εκείνο της αναζήτησης νοήματος.
Το λέμε αυτό, το ακούμε πολύ συχνά: ότι χρειάζεται να νιώθουμε ότι έχουμε νόημα για να μας δίνει αυτό κίνητρο.
Και εγώ τα λέω αυτά, έτσι; Και χρειάζεται.
Το θέμα είναι: τι νόημα και τι κίνητρο;
Πολλές φορές αυτή η αναζήτηση νοήματος μπορεί να μετατραπεί σε παγίδα αντί για βοήθεια.
Αντί να μας δίνει πραγματικά το καύσιμο που χρειαζόμαστε για να αλλάξουμε τη ζωή μας, για να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη.
Όλοι και όλες θέλουμε η ζωή μας να έχει νόημα.
Τι γίνεται όμως όταν πιεζόμαστε να βρούμε έναν, σε εισαγωγικά, “μεγάλο σκοπό”;
Μερικές φορές, το να ζούμε την καθημερινότητά μας με απλούς τρόπους είναι αρκετό.
Δεν χρειάζεται τα πάντα να έχουν νόημα.
Δεν χρειάζεται να έχεις ένα τεράστιο σκοπό στη ζωή σου.
Χρειάζεται η ζωή σου να έχει σκοπό.
Να νιώθεις εσύ.
Να δημιουργείς.
Να νοηματοδοτείς όσα κάνεις με έναν τρόπο που να σε γεμίζει.
Αυτό είναι το σημαντικό.
Δεν χρειάζεται να γίνουμε όλοι σπουδαίοι επιχειρηματίες, ή life coaches ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Δεν είναι απαραίτητα όλα αυτά για να είμαστε ευτυχισμένοι.
Το να αποδεχτούμε ότι δεν χρειάζεται πάντα να κυνηγάμε το επόμενο μεγάλο πράγμα, το επόμενο μεγάλο απόκτημα, την επόμενη μεγάλη κατάκτηση μπορεί να μας φέρει πραγματική γαλήνη.
Δεν είναι το θέμα να έχουμε έναν μεγάλο σκοπό για να έχουμε εσωτερική κινητοποίηση. Χρειάζεται να δίνουμε νόημα σε οτιδήποτε κάνουμε.
Να ξέρουμε ποιοι είμαστε, γιατί κάνουμε όσα κάνουμε και μέσα από αυτό να είμαστε σε θέση να νοηματοδοτήσουμε τη ζωή μας με έναν τρόπο που μιλάει απευθείας στη δική μας καρδιά και ψυχή.
Είπαμε αρκετά σε αυτό το επεισόδιο και είναι μεγάλη συζήτηση εδώ που τα λέμε. Η αυτοβελτίωση πρόκειται για πολύ μεγάλη μπίζνα. Και ναι, η αυτοβελτίωση είναι σπουδαίο πράγμα. Αλλά μόνο όταν γίνεται με υγιή τρόπο.
Αν νιώθουμε ότι πιεζόμαστε διαρκώς να αλλάξουμε και να γίνουμε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε, είναι ώρα να αναρωτηθούμε: Το κάνω για μένα ή επειδή φοβάμαι ότι δεν είμαι αρκετός; Ή επειδή με έχουν πείσει ότι η ευτυχία είναι κάπου έξω από εμένα και χρειάζεται διαρκώς να κυνηγάω κάτι ή να κυνηγάω την ουρά μου;
Τι οδηγεί σε ουσιαστική αυτοβελτίωση
Να θυμάσαι: Αξίζεις και αξίζω και αξίζουμε ακριβώς όπως είμαστε, ανεξάρτητα από το πόσο καλύτεροι γινόμαστε. Και αν θέλεις να αλλάξεις, χρειάζεται να το κάνεις από αγάπη προς τον εαυτό σου. Όχι από φόβο ή από ενοχή.
Δηλαδή, να έχεις αποδεχτεί αυτό που είσαι και να δουλεύεις μαζί του.
Γιατί, όπως έχουμε δει και από όλο το ερευνητικό πεδίο γύρω από τις συνήθειες, χρειάζεται να αλλάξουμε σε επίπεδο ταυτότητας για να χτίσουμε καινούργιες συνήθειες. Χρειάζεται να δούμε τον εαυτό μας δηλαδή διαφορετικά για να εδραιώσουμε νέες συμπεριφορές.
Και αυτό δεν μπορεί να γίνει αυτοτιμωρητικά, δεν μπορεί να γίνει με το να πηγαίνουμε ενάντια σε κομμάτια του εαυτού μας, γιατί όπου υπάρχει πόλεμος δεν μπορεί να επέλθει η πραγματική αλλαγή.
Χρειαζόμαστε αυτοαποδοχή, κατανόηση, αυτοσυμπόνια και μόνο όταν τα έχουμε αυτά πραγματικά είμαστε σε θέση να κάνουμε αλλαγές που θα κρατήσουν μια ζωή.
***
Πώς σου φάνηκε το επεισόδιο, σε προβλημάτισα;
Αν το κατάφερα, χαίρομαι πάρα πολύ. Και για να έφτασες ως εδώ, μάλλον τα κατάφερα.
Σου θυμίζω λοιπόν, εάν δεν το έχεις κάνει ήδη, να κατεβάσεις τον δωρεάν οδηγό The Mindset Hacking Handbook από το link phyllisgabriel.com/MHH.
Αυτός ο οδηγός περιλαμβάνει ασκήσεις που σε βοηθούν να ξεκαθαρίσεις ακόμα περισσότερο τα πράγματα και να σταματήσεις να νιώθεις χαωμένος μέσα στην υπερπληροφόρηση που επικρατεί. Και φυσικά να αποφύγεις όλες αυτές τις παγίδες που συζητήσαμε σε αυτό το επεισόδιο.
Έβαλα τις καλύτερες μου συμβουλές στον οδηγό, ακριβώς επειδή θέλω να βοηθήσω. Και επειδή κι εγώ, όταν πρωτομπήκα στον κόσμο της προσωπικής ανάπτυξης και της αυτοβελτίωσης, έπεσα πάνω σε παγίδες και υλικό το οποίο τελικά με κράτησε πίσω και με έκανε να χάσω χρόνο. Και ο σκοπός μου είναι να σε βοηθήσω να μην χάσεις αυτόν τον χρόνο, γιατί είναι κρίμα.
Μπορείς να κάνεις πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που νομίζεις και, τις περισσότερες φορές, έχεις ήδη τις απαντήσεις μέσα σου.
Δεν χρειάζεται να τις κυνηγάς συνέχεια κάπου έξω από σένα.
Και η πρώτη και καλύτερη απάντηση είναι το να αρχίσεις να συζητάς με τον εαυτό σου, να ανακαλύπτεις τι θέλεις, τι χρειάζεσαι και να είσαι present.
Αυτό είναι το πρώτο και καλύτερο βήμα που μπορείς να κάνεις.
Και όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν.
Και κάπου εδώ τελειώσαμε.
Αν σου άρεσε αυτό το επεισόδιο, μοιράσου το με κάποιον που αγαπάς.
Μου κάνεις έτσι το καλύτερο κομπλιμέντο που υπάρχει, γιατί είναι η δουλειά μου και συγχρόνως με βοηθάς να βοηθήσω ακόμα περισσότερους ανθρώπους.
Στις σημειώσεις του επεισοδίου θα βρεις και κάποια links. Κάποια από αυτά τα ανέφερα και κάποια άλλα όχι. Είναι προτάσεις για κάποιο επόμενο επεισόδιο το οποίο αξίζει να ακούσεις μετά από εδώ, καθώς και άλλο υλικό που σκέφτηκα ότι σχετίζεται και θα ήταν πολύ χρήσιμο για σένα.
Και κάνε και ένα review με όσα αστέρια θέλεις στην εφαρμογή που ακούς το podcast.
Μπορείς να γράψεις, αν θέλεις, και λίγα λόγια, εφόσον η εφαρμογή το επιτρέπει.
Δεν κοστίζει τίποτα και βοηθάει την εκπομπή άπειρα.
Μέχρι την επόμενη φορά, θυμήσου: Υπάρχει πάντα καλύτερος τρόπος και είμαστε εδώ για να τον βρούμε μαζί.
Γεια χαρά!
