Έφυγε ένα κορίτσι γιατί αντί να του πουν πόσο σημαντικό ήταν και πόσο το αγαπούν, του έλεγαν πως έπρεπε να χάσει βάρος κι εκείνο πείστηκε πως αυτό θα ήταν και το νόμισμα με το οποίο έπρεπε να πληρώσει για την αγάπη.
Χάθηκε γιατί άφησε το τέρας μέσα του να γίνει πιο μεγάλο και να το κατασπαράξει.
Έσβησε γιατί δεν κατάφερε να προλάβει το κακό. Ούτε οι άλλοι δεν προλάβανε.
Γιατί δεν έμαθε εγκαίρως πως εκείνο που αξίζει είναι αυτό που είμαστε και κάνουμε και όχι μονάχα ό,τι φαίνεται.
Οι χειρότεροι εφιάλτες ζούνε μέσα στο μυαλό. Κατοικούν εκεί και τρέφονται από τους μεγαλύτερους εχθρούς μας.
Όλοι έχουμε πολλές φωνές˙ άλλες καλές, άλλες κακές. Εκείνες που επικρατούν ορίζουν το παιχνίδι.
Έφυγε ένα κορίτσι που θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε και οποιοσδήποτε από εμάς. Στο χέρι μας είναι να μην αφήσουμε να φύγει κι άλλο.
Είναι πολύ εύκολο να κάνουμε κακό με τις λέξεις και τις πράξεις μας. Εξίσου εύκολο όμως είναι και το να κάνουμε καλό και το καλύτερο απ’ όλα είναι πως δεν κοστίζει.
