Ενσυναίσθηση - Κλειδί για μια ολοκληρωμένη και ισορροπημένη ζωή

Ενσυναίσθηση – Κλειδί για μια ολοκληρωμένη και ισορροπημένη ζωή

από Φύλλις Γαβριηλίδου
285 επισκέψεις

Μαθήματα ενσυναίσθησης στη σχολική αυλή

Όταν ήμουν παιδί ζούσα στη Γερμανία. Επισκεπτόμουν μάλιστα το γερμανικό σχολείο. Δεν επρόκειτο για ένα σχολείο όπου θα έβλεπες κατά κύριο λόγο γερμανούς μαθητές. Αντιθέτως, το σχολείο ήταν η χαρά της πολυ-πολιτισμικότητας. Γερμανοί, Γάλλοι, Έλληνες, Αιγύπτιοι, Τούρκοι, Κινέζοι, Ιάπωνες, Ιρανοί, Πορτογάλλοι… Όλοι κάτω από την ίδια εκπαιδευτική στέγη.

Εκεί έμαθα για πρώτη φορά τι σημαίνει το να ανήκεις μέσα από ή παρά τη διαφορετικότητά σου. Οι δάσκαλοί μας έκαναν εξαιρετική δουλειά. Κρατούσαν τις ισορροπίες και δημιουργούσαν συνθήκες ασφάλειας και κατανόησης ανάμεσα σε παιδιά που προέρχονταν από τελείως διαφορετικά πολιτισμικά, θρησκευτικά και γλωσσικά backgrounds.

Ενσυναίσθηση - Κλειδί για μια ολοκληρωμένη και ισορροπημένη ζωήΒέβαια, όπως και σε κάθε σχολικό περιβάλλον δεν έλειπαν τα περιστατικά bullying. Μπορείς άλλωστε τόσο να ανήκεις μέσα από τη διαφορετικότητά σου όσο συγχρόνως να γίνεσαι στόχος εξαιτίας της. Τα δύο δεν είναι αμοιβαίως αποκλειώμενα.

Ένας συμμαθητής μου, ο Timur, με αντιπαθούσε σφόδρα από την πρώτη στιγμή που με είδε. Δεν έχανε ευκαιρία να το εκδηλώνει. Με είχε φέρει πολλές φορές σε δύσκολη θέση. Το αποκορύφωμα ήρθε μια μέρα που πήγα στο σχολείο φορώντας “τα καλά μου”.

Είχε έρθει η γιαγιά από την Ελλάδα και μου είχε φέρει ένα φόρεμα που μου άρεσε πολύ. Εκείνη την ημέρα είχε γενέθλια η αδερφή μου και αποφάσισα να πάω στο σχολείο λίγο πιο… γιορτινή. Δεν είχα συνειδητοποιήσει μέχρι τότε πως η σχολική αυλή δεν είναι τόπος για να παρα-ξεχωρίζεις.

Ο Timur με είδε και άρχισε από μακριά να με κοροϊδεύει. Δεν είχα ξαναπάει με φόρεμα στο σχολείο και, όταν είσαι ένα ευτραφές παιδάκι που γενικά προσπαθεί να μην τραβάει την προσοχή, καλό είναι να μην κάνεις τόσο τολμηρές αλλαγές από τη μια μέρα στην άλλη.

Σύντομα μαζεύτηκαν κι άλλα παιδιά. Για να μην τα πολυλογώ, βρέθηκα στριμωγμένη, με την πλάτη στον μεγάλο πλάτανο που βρισκόταν στο κέντρο της σχολικής αυλής, περιτρυγιρισμένη από τουλάχιστον δέκα άλλα παιδιά.

Δε θυμάμαι και πολλά από όσα μου έλεγαν. Το μόνο που θυμάμαι είναι την καρδιά μου να χτυπάει σαν τρελή και τη σκέψη πως έπρεπε οπωσδήποτε να φύγω από εκεί πριν φάω ξύλο. Ήμουν σίγουρη πως θα έτρωγα ξύλο.

Όπως δε συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, υπήρξα πολύ τυχερή. Σαν από μηχανής θεός εμφανίστηκε η συμμαθήτριά μου Béatrice. Η Béatrice κι εγώ μέχρι εκείνη την ημέρα δεν κάναμε ιδιαίτερη παρέα. Είχε μόλις φτάσει στο σχολείο και, όταν είδε τη μικρή μας συγκέντρωση, πλησίασε για να δει τι συνέβαινε. Μόλις αντιλήφθηκε την κατάσταση έκανε κάτι για το οποίο θα την ευγνωμονώ και θα τη θυμάμαι για πάντα. Μπήκε μπροστά μου και με υπερασπίστηκε, όπως δεν είχε κάνει κανένας άλλος μέχρι τότε.

Και πάλι, δε μπορώ να πω ότι θυμάμαι τι ειπώθηκε. Η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή και εκείνο που με ένοιαζε ήταν το να σωθώ από τα χέρια του Timur… Το μόνο που θυμάμαι είναι εμένα και τη Béatrice να απομακρυνόμαστε από το σημείο και τη μικρή συγκέντρωση να διαλύεται. Έπειτα το χέρι της στον ώμο μου και τα συναισθήματα χαράς και ευγνωμοσύνης που με πλημμύρισαν.

Ενσυναίσθηση - Κλειδί για μια ολοκληρωμένη και ισορροπημένη ζωή

Είχα κάνει μια πολύ καλή φίλη εκείνη τη μέρα. Από εκείνες που δεν αφήνουν κανέναν να σε πειράξει και είναι εκεί για σένα.

Τώρα πια, χρόνια μετά, θυμάμαι το περιστατικό με πολλή αγάπη. Ένα περιστατικό που θα μπορούσε να εξελιχθεί άσχημα και να με σημαδέψει για μια ζωή, μετατράπηκε σε ένα πολύ σημαντικό μάθημα που θα θυμάμαι για πάντα.

Η Béatrice εκείνο το πρωινό έκανε κάτι που θα μπορούσε κάλλιστα να βλάψει και την ίδια. Επενέβη σε μια κατάσταση που δεν ήξερε πώς θα εξελισσόταν. Έβαλε μπροστά την ανθρωπιά και την προστασία μου και κατάφερε να δώσει ένα μάθημα σε εκείνους που με απειλούσαν και με κορόιδευαν. Ήταν εκεί για μένα.

Υπήρχαν, όμως, κι άλλοι μαθητές στην αυλή εκείνη την ώρα. Παρατηρούσαν από μακριά και κανένας δε σκέφτηκε να επέμβει. Τι είναι εκείνο που καθιστά τη Béatrice διαφορετική από τους άλλους;

Η ενσυναίσθηση και η πρόθεσή της να βοηθήσει. Η συμπόνοια που την οδήγησε στο να μπει μπροστά και να πάρει τον έλεγχο της κατάστασης.

 

Τι σημαίνει ενσυναίσθηση;

Για ποιον λόγο άλλοι επιδεικνύουμε αυτήν την τάση και άλλοι όχι; Γιατί υπήρξαν εκείνοι οι συμμαθητές που αντί να ενσυναισθανθούν τον πόνο μου και να προστρέξουν για να βοηθήσουν, βρέθηκαν δίπλα στον συμμαθητή μου να υποστηρίζουν την αρνητική του συμεριφορά;

Για πολλούς από εμάς το να δούμε κάποιον άλλο να υποφέρει ή να κινδυνεύει δίχως να κάνουμε κάτι γι’ αυτό μοιάζει αδιανόητο. Το γεγονός, όμως, πως υπάρχουν και εκείνοι που δεν αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο δείχνει πως η ενσυναίσθηση δεν αποτελεί γενική αντίδραση όλων απέναντι στον πόνο των άλλων. 

Γιατί λοιπόν έχουμε ενσυναίσθηση; Γιατί είναι τόσο σημαντική; Και τι επίδραση έχει στη συμπεριφορά μας;

Η ενσυναίσθηση αποτελεί ένα πάρα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό για το οποίο στις μέρες μας γίνεται πολύ συχνά λόγος. Είναι κυρίαρχο χαρακτηριστικό για τον σύγχρονο ηγέτη, δάσκαλο, γονιό, για οποιονδήποτε τέλος πάντων που επιθυμεί να εκπληρώσει τον ρόλο του επιτυχημένα.

Ο λόγος:

Η ενσυναίσθηση μας επιτρέπει να μπούμε στη θέση του άλλου, να καταλάβουμε καλύτερα τα συναισθήματά του και να μπορέσουμε έτσι να προτείνουμε τις καλύτερες δυνατές λύσεις. Μας επιτρέπει να συνδεθούμε με τους γύρω μας σε ένα βαθύτερο συναισθηματικό επίπεδο και να δημιουργήσουμε δεσμούς ανθεκτικούς στον χρόνο. Η ενσυναίσθηση έχει τη δύναμη να αλλάξει την εσωτερική κουλτούρα οποιασδήποτε ομάδας, εταιρείας ή οργανισμού και να δημιουργήσει περιβάλλοντα όπου τα μέλη αισθάνονται ασφαλή και έχουν μια ισχυρή αίσθηση του ανήκειν.

Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε δημιουργικότητα, μεγαλύτερη κινητοποίηση, ανάπτυξη, ακόμα και καινοτομία. Δύσκολα μπορεί να ανταγωνιστεί κανείς μια ομάδα, μια εταιρεία ή έναν οργανισμό με ισχυρή εσωτερική ταυτότητα, όπου όλοι συνεργάζονται αρμονικά προς έναν κοινό σκοπό.

Ο ορισμός της ενσυναίσθησης που δίνεται από την ψυχολόγο και ερευνήτρια Brené Brown περιλαμβάνει τα εξής:

Ενσυναίσθηση σημαίνει:

  1. Το να μπορεί κανείς να δει τον κόσμο όπως τον βλέπουν οι άλλοι
  2. Το να μην είναι επικριτικός
  3. Το να κατανοεί τα συναισθήματα των άλλων και
  4. Το να επικοινωνεί την κατανόηση του για τα συναισθήματα των άλλων

Γιατί, όμως, είναι τόσο σημαντική;

Ενσυναίσθηση - Κλειδί για μια ολοκληρωμένη και ισορροπημένη ζωή

Μερικοί από τους σημαντικότερους λόγους είναι οι εξής:

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον

Είμαστε φτιαγμένοι για να ζούμε μαζί, να επικοινωνούμε και να αλληλεπιδρούμε. Χρειαζόμαστε τους άλλους για να υπάρξουμε, είτε μας αρέσει είτε όχι. Το να μπορεί κανείς, λοιπόν, να καταλάβει καλύτερα τους συνανθρώπους του, τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους, αποτελεί ένα σημαντικότατο προσόν. Χωρίς ενσυναίσθηση η αντίληψή μας για τα κίνητρα, τις ανάγκες, τις στάσεις και τις συμπεριφορές των άλλων είναι τουλάχιστον ελλειπής.

Η ενσυναίσθηση επιτρέπει την κατανόηση της μη λεκτικής επικοινωνίας

Ξέρουμε πως το μεγαλύτερο ποσοστό της επικοινωνίας μας γίνεται μη λεκτικά. Οι λέξεις έχουν πολύ χαμηλότερη βαρύτητα σε σχέση με τη γλώσσα του σώματος, τις μικροεκφράσεις του προσώπου καθώς και τον τόνο της φωνής μας. Οι άνθρωποι με ανεπτυγμένη ενσυναίσθηση έχουν πολύ βαθύτερη κατανόηση των άλλων. Μπορούν έτσι να επικοινωνήσουν πολύ πιο αποτελεσματικά.

Διευκολύνει τη διαχείριση συγκρούσεων

Το να μπορεί κανείς να επικοινωνήσει πιο αποτελεσματικά του δίνει το προβάδισμα στην επίλυση προβλημάτων που προκύπτουν και τον καθιστά πιο αποτελεσματικό στη διαχείριση συγκρούσεων. Η ενσυναίσθηση μας βοηθά να “διαβάσουμε” πίσω από τις λέξεις και να βρούμε λύσεις από τις οποίες θα οφελούνται όλες οι πλευρές. Ενισχύεται έτσι το κλίμα εμπιστοσύνης και κατανόησης αντί να μεγαλώνει η απόσταση μεταξύ μας.

Με ενσυναίσθηση μπορούμε να επηρεάσουμε και να κινητοποιήσουμε τους άλλους

Η ικανότητα να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου, να καταλάβουμε τα κίνητρα, τα συναισθήματα, τις πιθανές προκαταλήψεις ή επιφυλάξεις του, μας βοηθά να βρούμε τρόπους να επηρεάσουμε τους γύρω μας μας και να τους κινητοποιήσουμε για δράση. Το να αντιμετωπίζουμε όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο δεν είναι αποτελεσματικό. Αντιθέτως, η ενσυναίσθηση μας δίνει τα κλειδιά της πραγματικά αποτελεσματικής επικοινωνίας με κάθε άνθρωπο ξεχωριστά.

Η ενσυναίσθηση είναι απαραίτητη στον κόσμο των επιχειρήσεων

Είτε έχουμε δική μας επιχείρηση είτε εργαζόμαστε ως υπάλληλοι για κάποιον άλλο, η ενσυναίσθηση μπορεί να κάνει όλη τη διαφορά. Μπορεί να μας βοηθήσει να προχωρήσουμε επαγγελματικά όσο κανένα πτυχίο και καμία πιστοποίηση δε θα μπορέσουν.

Οι καλές επαγγελματικές -και όχι μόνο- σχέσεις βασίζονται στην εμπιστοσύνη. Για να χτίσουμε εμπιστοσύνη, όμως, χρειάζεται να μπορούμε να αντιληφούμε τα θέλω, τις ανάγκες, τις προσδοκίες των άλλων. Η ενσυναίσθηση τα καθιστά όλα αυτά φυσική διαδικασία. Μπορεί να δημιουργήσει υγιείς σχέσεις και συνεργασίες με συναδέλφους, υφιστάμενους και προϊστάμενους, να αλλάξει την εσωτερική κουλτούρα μιας εταιρείας, να δημιουργήσει κοινή ταυτότητα και σκοπό, να καθορίσει την απήχηση που έχουμε σε πελάτες, κοινό, αγορά. Αυτός είναι και ο λόγος που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά ενός ικανού ηγέτη.

Η ενσυναίσθηση διευρύνει τους ορίζοντές μας

Η ζωή είναι πολύ μικρή για να τα μάθουμε όλα μόνοι μας. Το να μπορεί κανείς να αντιληφθεί τον τρόπο σκέψης των άλλων, δίχως φίλτρα και προκαταλήψεις, του δίνει ένα σημαντικό προβάδισμα. Μέσα από την ενσυναίσθηση είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε ένα θέμα από πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες και να σχηματίσουμε ευκολότερα μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να μάθουμε πολύ περισσότερα, να γνωρίσουμε οπτικές που δεν υπήρχαν μέχρι πρότινως στο δικό μας πεδίο και ως εκ τούτου να ζήσουμε μια πολύ πιο ολοκληρωμένη ζωή, με κατανόηση και σεβασμό απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους.

 

Μπορούμε να καλλιεργήσουμε περισσότερη ενσυναίσθηση;

Η ενσυναίσθηση είναι εκείνη η μία ικανότητα που μας καθιστά επί της ουσίας ανθρώπους. Εκείνοι που την έχουν ή την καλλιεργούν συνειδητά είναι και εκείνοι που τείνουν να έχουν μεγαλύτερη επιτυχία και αίσθηση ολοκλήρωσης σε κάθε τομέα της ζωής. Αυτό από μόνο του αποτελεί ικανό επιχείρημα για τον καθένα, ώστε να ξεκινήσει να καλλιεργεί αυτήν την τόσο σημαντική δεξιότητα-ικανότητα.

Ενσυναίσθηση - Κλειδί για μια ολοκληρωμένη και ισορροπημένη ζωήΠώς, όμως, μπορούμε να την καλλιεργήσουμε;

Ξεκινώντας είναι καλό να καταλάβουμε όλα όσα η ενσυναίσθηση δεν είναι.

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην ενσυναίσθηση (empathy) και την συμ-πάθεια (sympathy). Η δεύτερη ενέχει λύπηση για τον απέναντι. Δεν συμπονάμε. Στην καλύτερη περίπτωση συμπάσχουμε και παίρνουμε πάνω μας το δικό του συναισθηματικό φορτίο. Στη χειρότερη τον λυπόμαστε και προσπαθούμε να του υποδείξουμε τη δική μας λύση στο πρόβλημά του ή να του δείξουμε πως υπάρχουν και χειρότερα.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο άσχημο από αυτό. Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και κάθε εμπειρία έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Το γεγονός ότι “υπάρχουν και χειρότερα”, παρά την καλή πρόθεση που μπορεί να κρύβει, υποβιβάζει τα συναισθήματα του απέναντι, που δεν παύουν να είναι πολύ αληθινά. Όταν κάποιος περνάει κάτι δύσκολο, νιώθει την ανάγκη να ακουστεί και να νιώσει πως τον καταλαβαίνουν. Το να του πούμε πως υπάρχουν και χειρότερα δε βοηθά. Αντιθέτως, μετατρέπει αυτά τα συναισθήματα σε κάτι μη θεμιτό ή μη αποδεκτό, τα υποβιβάζει και υψώνει τοίχους εκεί που θα έπρεπε να χτίζονται γέφυρες.

Το παρακάτω βίντεο δείχνει μερικές πολύ χαρακτηριστικές φράσεις και στάσεις συμ-πάθειας που χωρίζει ανθρώπους έναντι της ενσυναίσθησης που τους φέρνει πιο κοντά.

Η ενσυναίσθηση είναι μια δεξιότητα που όσο περισσότερο την εξασκούμε τόσο πιο ισχυρή γίνεται.

Μπορούμε, λοιπόν, να καλλιεργήσουμε περισσότερη ενσυναίσθηση ξεκινώντας με τη φράση “Δεν ξέρω τι να πω, μα χαίρομαι πολύ που το μοιράστηκες μαζί μου. Πες μου περισσότερα. Είμαι εδώ για σένα.”

Μπορούμε να καλλιεργήσουμε περισσότερη ενσυναίσθηση με το να μάθουμε να ακούμε χωρίς εσωτερικό μονόλογο. Χωρίς “εγώ ξέρω καλύτερα” ή “τουλάχιστον είσαι ζωντανός/ υγιής/ έχεις μία στέγη πάνω από το κεφάλι σου/ …”.

Μπορούμε να καλλιεργήσουμε περισσότερη ενσυναίσθηση με το να τη μοιραζόμαστε και να τη δεχόμαστε συχνά. Με το να δεχόμαστε την ενσυναίσθηση των άλλων καταλαβαίνουμε και οι ίδιοι πόσο ωραίο συναίσθημα είναι το να μας ακούν και να μας δέχονται. Καταλαβαίνουμε πόσο κουράγιο και δύναμη απαιτούνται για να γίνει κανείς εξ αρχής ευάλωτος και να ζητήσει τη συμπαράστασή μας.

Δεν είναι ούτε ο ρόλος μας ούτε η δική μας υποχρέωση το να λύσουμε το πρόβλημα κάποιου άλλου. Πολλές φορές δεν έχουμε καν την ικανότητα να το κάνουμε. Το να παίρνουμε πάνω μας το συναισθηματικό φορτίο των άλλων και να το μετατρέπουμε σε δικό μας δεν είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε, ούτε για τον απέναντι ούτε για εμάς τους ίδιους.

Οι άνθρωποι συνήθως χρειάζονται απλά κάποιον να τους ακούσει με κατανόηση, δίχως φίλτρα. Όταν αισθανόμαστε πως μας ακούν, μας νοιάζονται και μας καταλαβαίνουν, αισθανόμαστε συγχρόνως πως μας αγαπούν και μας δέχονται. Αισθανόμαστε πως ανήκουμε κάπου. Αυτό πολλές φορές είναι ήδη αρκετό για να μας κάνει να αισθανθούμε καλύτερα και να βρούμε τη δύναμη μέσα μας να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε κατάσταση. Όσο δύσκολη κι αν είναι.

Εκείνο το πρωί πήρα ένα σημαντικό μάθημα από τη Béatrice. Δεν ήμουν σε θέση να ξεφύγω από τη δύσκολη κατάσταση και εκείνη μου έτεινε μια χείρα βοηθείας. Το σημαντικότερο, όμως, που έκανε ήταν το ότι μου έδειξε πως δεν ήμουν μόνη, ότι είχα δικαίωμα να αισθάνομαι άσχημα για αυτό που συνέβαινε και πως μπορούσα να μιλήσω για αυτό. Χωρίς να πρέπει να φοβάμαι. Με άκουσε και ήταν εκεί και είναι αυτό το καλύτερο που θα μπορούσε κανείς να κάνει.

Δεν είναι ότι ξαφνικά άλλαξε η ζωή μου. Ο Timur συνέχισε να με ενοχλεί και εγώ συνέχισα να τον αποφεύγω. Ήξερα πια, όμως, πως δεν ήμουν μόνη και πως αυτή η συμπεριφορά δεν ήταν αποδεκτή. Αυτό από μόνο του έκανε όλη τη διαφορά.

Ποιον μπορείς να ενσυναισθανθείς σήμερα; Για ποιον μπορείς να είσαι παρών;

Ένας τρόπος για να του δείξεις πόσο νοιάζεσαι είναι το να μοιραστείς μαζί του αυτό το άρθρο. Ένας άλλος είναι το να είσαι απλά εκεί.

Ό,τι κι αν επιλέξεις, σε ευχαριστώ που είσαι εδώ.

Φύλλις

 

Μοιράσου το άρθρο με εκείνους που αγαπάς!
error

2 Σχόλια

Evangelia_T 10 Ιουνίου 2019 - 11:08

καλημέρα αγαπημένη μου, και καλή εβδομάδα! τι υπέροχο άρθρο! Έχω βιώσει και το ρόλο το δικό σου και της Beatrice και μου ξύπνησες συναισθήματα, οφείλω να ομολογήσω!

έχει κανένα χρόνο που προσδιόρισα στον εαυτό μου τι είναι αυτό που έχει. Έχω ενσυναίσθηση. Είναι πολύ σημαντικό χάρισμα και skill για ανθρώπους που βρίσκονται στην εξυπηρέτηση πελατών. Και ενώ μέχρι τώρα ήμουν πολύ εκνευρισμένη που είχα να ασχοληθώ με τόσο διαφορετικό κόσμο με τόσο διαφορετικές ψυχολογίες, τώρα που συνειδητοποίησα οτι έχω αυτό το χάρισμα, είμαι χαρούμενη και ευλογημένη που έχω διαφορετικό κόσμο να διαχειριστώ, γιατί μαθαίνω από αυτούς, είναι σα να κάνω πρακτική 😉
κάθε μέρα προσπαθώ και καταφέρνω με επιτυχία μπορώ να καυχηθώ οτι κάνω τουλάχιστον ένα άνθρωπο να γελάσει. Και νοιώθω τόσο ευτυχής και πλούσια! αυτά και keep up the good work!

Reply
Φύλλις Γαβριηλίδου 10 Ιουνίου 2019 - 16:19

Χαίρομαι πάρα πολύ που συνέβαλλα στο να αλλάξει ο τρόπος που έβλεπες τον εαυτό σου. Πράγματι, η ενσυναίσθηση είναι ένα σημαντικότατο προσόν. Το ωραίο είναι πως έχουμε όλοι πρόσβαση σε αυτήν -ή τουλάχιστον, σχεδόν όλοι. Είναι στο χέρι του καθενός να την καλλιεργήσει παραπάνω και να την αναπτύξει. Μάλιστα, αποτελεί ένα από τα προαπαιτούμενα ενός πραγματικά αποτελεσματικού ηγέτη και μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο, τόσο για την προσωπική όσο και για την επαγγελματική επιτυχία του καθενός.
Συνέχισε την καλή δουλειά και αξιοποίησε κάθε ευκαιρία που έχεις για εξάσκηση. Χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ.

Reply

Άφησέ το σχόλιό σου

4 × 1 =

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial
Facebook
LinkedIn
INSTAGRAM