Καλά μου τερατίνια, σκέφτηκα κάτι και θα ήθελα τη βοήθειά σας. Είναι πολύ απλό, δεν κοστίζει τίποτα και είναι πολύ πρακτικό.

Ζούμε σε μια τρομερά καταναλωτική κοινωνία και κάθε γενιά εκπαιδεύεται στο να γίνεται ακόμα πιο καταναλωτική από την προηγούμενη. Καινούργιο iPhone, 25 ζευγάρια παπούτσια, πανωφόρι για κάθε ζευγάρι και πάει λέγοντας. Δεν είναι κακό να αρέσει σε κάποιον να φοράει όμορφα πράγματα και να αισθάνεται καλά με όσα έχει, αλλά κάπου χάνεται το μέτρο. Χάνεται το μέτρο και καταλήγουμε να συσσωρεύουμε στα σπίτια μας πράγματα άχρηστα, που έχουμε ξεχάσει πότε τα χρησιμοποιήσαμε τελευταία φορά και το μόνο που καταφέρνουμε είναι όλα αυτά τα πράγματα να μας επιβαρύνουν και ψυχολογικά γιατί το να κρατάς κομμάτια από το παρελθόν «για την περίπτωση που…» μόνο προβληματικό μπορεί να είναι. Μήτε ζουν οι αναμνήσεις μας μέσα σε αντικείμενα, μήτε εξαρτάται η ζωή και η ευτυχία μας από αυτά. Ίσα ίσα… Το να τα ξεφορτωθούμε μπορεί να φέρει ακόμα και ψυχική ηρεμία.

Οι περισσότεροι από εμάς κάνουμε δυο- τρεις φορές το χρόνο εκκαθάριση αλλά αισθάνομαι πως αυτό δεν είναι αρκετό. Πάντα υπάρχει κάτι που θα ξεχάσουμε ή θα συνειδητοποιήσουμε πως τελικά δεν το χρειαζόμαστε ή απλά δεν το θέλουμε και θα μείνει να πιάνει απλά χώρο μέχρι την επόμενη φορά που θα φιλοτιμηθούμε να συγκεντρώσουμε όλα αυτά τα άχρηστα ρούχα, παπούτσια, αντικείμενα κτλ. για να τα χαρίσουμε σε κάποιον σκοπό. Εν τω μεταξύ υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι που τα έχουν ανάγκη άμεσα κι εμείς κρατάμε τόσον «άχρηστο» πλούτο κλεισμένο σε ντουλάπες, συρτάρια και αποθήκες. Ξέρω πως πολλοί θέλουν να βοηθήσουν και αισθάνονται πως δε μπορούν. Ξέρω, επίσης, πως όπου υπάρχει θέληση βρίσκεται και τρόπος και κάποιοι από εμάς χρειάζονται απλά λίγο σπρώξιμο. Έχω να σας προτείνω, λοιπόν, το εξής:

Ας βάλουμε όλοι μια βαλίτσα, ένα κουτί ή κάποιο αποθηκευτικό μέσο τελοσπάντων στην είσοδο της πολυκατοικίας μας γράφοντας ένα μήνυμα προς όλους τους ενοίκους, να αφήσουν μέσα ό,τι δε χρειάζονται, είτε είναι ρούχα, είτε παπούτσια είτε παιχνίδια, εξηγώντας για ποιο λόγο γίνεται και πού θα παραδοθούν τα πράγματα. Υπάρχουν οργανώσεις που τα συγκεντρώνουν για τους πρόσφυγες, όπως είναι η Άρσις και μπορείτε να ψάξετε και μόνοι σας στο ίντερνετ πού θα μπορούσατε να παραδώσετε τη βαλίτσα σας για να αδειάσει, ώστε να μπορέσετε να την ξαναγεμίσετε. Είναι κάτι πολύ απλό, γιατί να μην το κάνουμε;

Θα ξεκινήσω, λοιπόν, ένα μικρό κοινωνικό πείραμα. Θα στήσω μια ομάδα στο facebook όπου θα μπορεί ο καθένας να ανεβάζει φωτογραφίες με τις βαλίτσες που κατάφερε να γεμίσει σε συνεργασία με τους γείτονές του. Πρώτη πρώτη θα βάλω μια φωτογραφία με τη δική μου άδεια βαλίτσα (έχω ήδη μια στοίβα ρούχα και παπούτσια που θα παραδώσω αύριο, αλλά θέλω η βαλίτσα να γεμίσει από όλους μας) και θέλω να πιστεύω πως σύντομα θα υπάρχουν άπειρες φωτογραφίες με πράγματα που θα προορίζονται για εκείνους που τα έχουν πραγματική ανάγκη. Ακόμα και ένα πράγμα να καταθέτει ο καθένας μας μια φορά την εβδομάδα θα βοηθηθούν άπειροι άνθρωποι και πάνω απ’όλα θα μοιράσουμε λίγη αγάπη και συμπόνοια και ίσως αυτό αποτελέσει και μια μικρή υπενθύμιση πως είμαστε όλοι ένα και πως η αληθινή ευτυχία δεν είναι στα υλικά αγαθά, αλλά σε όλα εκείνα που μπορούν να χωρέσουν σε μια απλή αγκαλιά και σε μια βαλίτσα γεμάτη αγάπη. 🙂

Υ.Γ: Μην ξεχάσετε να προσθέσετε στην ομάδα τους φίλους σας. Όσο περισσότεροι είμαστε, τόσο περισσότερες βαλίτσες θα γεμίσουμε!

Πολύ λίγοι κάνουν κλικ εδώ...