Είμαι φρικιό. Το παραδέχομαι. Αφού…

Αυτό το κείμενο δεν είναι για μένα. Είναι για μια άλλη Φιλιώ, που υπήρξε και τώρα πια ζει σε αναμνήσεις. Εκείνη που αν της έλεγες για πλάκα «πώς είσαι έτσι;» θα περνούσε ολόκληρα μερόνυχτα προσπαθώντας να βρει τι εννοούσες, που θα την αποκαλούσες «φρικιό» και θα στεναχωριόταν, που θα δεχόταν...