Blog

Είμαι φρικιό. Το παραδέχομαι. Αφού…

Αυτό το κείμενο δεν είναι για μένα. Είναι για μια άλλη Φιλιώ, που υπήρξε και τώρα πια ζει σε αναμνήσεις. Εκείνη που αν της έλεγες για πλάκα «πώς είσαι έτσι;» θα περνούσε ολόκληρα μερόνυχτα προσπαθώντας να βρει τι εννοούσες, που θα την αποκαλούσες «φρικιό» και θα στεναχωριόταν, που θα δεχόταν οποιοδήποτε σχόλιο από οποιονδήποτε σαν αδιαμφησβήτητη αλήθεια, επειδή η ίδια δεν αγαπούσε αρκετά τον εαυτό της για να τον πιστέψει…

Συνέχεια άρθρου