Εν δυνάμει ευτυχισμένοι

Με θλίψη παρατηρώ πόσο πολύ μας αρέσει να κρυβόμαστε πίσω από ρόλους και είναι ίδιον μόνον του ανθρώπου αυτό. Κανένα ζώο δε θα κρυφτεί και θα παραστήσει πως είναι κάτι άλλο. Ο σκύλος μου δε θα μπει ποτέ στη διαδικασία να παριστάνει πως θέλει βόλτα τη στιγμή που θέλει να φάει· θα κλαψουρήσει και θα σταθεί πάνω από το μπολ με παράπονο και νάζι.

Δεν είναι όμως αυτό που με προβληματίζει, αλλά η ευκολία με την οποία κρυβόμαστε πίσω από ρόλους ακόμα κι όταν απέναντι υπάρχει μόνο ο εαυτός μας, μοναδικός παρατηρητής, συνομιλητής και φίλος. Όσο περνάει ο καιρός γίνεται ακόμα πιο δύσκολο να είμαστε ο εαυτός μας, χάνουμε ολοένα και περισσότερο την επαφή με το εσωτερικό μας παιδί. Είναι όμως εκείνο το παιδί που πάντα ήξερε και πάντα μας υπενθύμιζε την εσωτερική μας αλήθεια. Γιατί επιλέγουμε να του γυρίζουμε την πλάτη;

Έχω μια θεωρία. Πιστεύω πως είμαστε όλοι εν δυνάμει ευτυχισμένοι και πως υπάρχουν πολλά και περίτεχνα βαλμένα εμπόδια που στόχο έχουν να μας απομακρύνουν από αυτήν τη φυσική μας ιδιότητα.

Το δύσκολο είναι να αρχίσουμε να θέτουμε τα σωστά ερωτήματα για να φτάσουμε στην αλήθεια και να ξεπεράσουμε όσα μας κρατάνε πίσω.

Τα ερωτήματα έχουν τεράστια δύναμη. Το μυαλό μας δεν αντέχει να τα κρατά αναπάντητα και αργά ή γρήγορα βρίσκει τη λύση σε όποιο πρόβλημα.

Το θέμα είναι πόσο τολμηρός αισθάνεται ο καθένας και πόσο έτοιμος είναι να αρχίσει να ρωτάει το γιατί πίσω από καθετί. Ακόμα κι όταν αυτό τον ξεβολεύει ή δεν του αρέσει. Ακόμα κι αν θεωρεί πως έχει δίκιο. Ακόμα κι αν όλα πηγαίνουν καλά.

Υπάρχουν πάντα μοτίβα στη ζωή μας. Μοτίβα που επαναλαμβάνονται, ακόμα κι αν το σκηνικό και οι άνθρωποι αλλάζουν. Κοινός παρονομαστής όμως παραμένουμε εμείς και αυτό από μόνο έχει πολλά να μας πει.

Πόσο πιο εύκολη θα ήταν η ζωή αν είχαμε το θάρρος να ρωτήσουμε το γιατί. Πόσο πιο εύκολη θα γινόταν και η ζωή όσων αγαπάμε.

Είμαστε όλοι εν δυνάμει ευτυχισμένοι, αρκεί να καταλάβουμε πως την ευτυχία αυτή την κουβαλάμε μέσα μας και είναι μαζί μας όπου κι αν πάμε. Αυτό από μόνο του μου πήρε πολλά «γιατί» για να το ανακαλύψω, άξιζε όμως κάθε φορά, όσο δύσκολο κι αν ήταν.

Phyllis Gabriel

Blogger. Podcaster. Συγγραφέας. Γράφω, διαβάζω, μαθαίνω καινούρια πράγματα σε κάθε ευκαιρία. Αρχή και τέλος όσων κάνω η Δημιουργικότητα σε κάθε της έκφανση. Πιστεύω πως η Δημιουργικότητα είναι το μονοπάτι προς την εκπλήρωση και την ευτυχία για τον καθένα και στόχος μου είναι να σε βοηθήσω να βρεις το εσωτερικό σου παιδί.

Please follow and like us:
Πολύ λίγοι κάνουν κλικ εδώ...

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

  • Καμιά φορά, όμως, είναι πολύ δύσκολο να είσαι ο εαυτός σου και αυτό δεν το λέω με την έννοια ότι φοβάσαι το περιβάλλον σου και άρα καταπιέζεσαι, αλλά ότι δεν γνωρίζεις καλά τον ίδιο σου τον εαυτό. Δεν ξέρεις ξεκάθαρα τι θες και δεν μπορείς να θέσεις το ερώτημα για να πάρεις μια καθαρή απάντηση. Θα μου πεις η απάντηση υπάρχει και ότι κρύβεσαι από τον ίδιο σου τον εαυτό, όμως, δεν ξέρω αν αυτό είναι απόλυτο. Θέλει πολύ δρόμο για να βρεις την ευτυχία, αλλά θα συμφωνήσω ότι σχετίζεται με το πόσο αληθινός είσαι απέναντι σε σένα.

    • Phyllis Gabriel

      Ξέρεις, για να βρεις το ερώτημα θα πρέπει να ξεκινήσεις από κάπου, ακόμα κι αν αυτό το κάπου είναι «λάθος» ερώτημα. Δεν πιστεύω πως υπάρχει λάθος και σωστό. Καθετί είναι όπως πρέπει να είναι τη δεδομένη στιγμή. Επομένως, το αβέβαιο ερώτημα που θα προκύψει από την έλλειψη αυτογνωσίας μπορεί να οδηγήσει σε μια καλύτερη γνώση του εαυτού και να μας πάει ένα βήμα παραπέρα.

Βρήκες κάτι καλό; Μοιράσου το!