Σκέφτομαι όλες τις περιπτώσεις που αντιμετώπιζα κάποιο πρόβλημα και ήμουν μέσα τόσο βαθιά που δεν έδειχνε να υπάρχει λύση. Σου έχει συμβεί; Τι ρωτάω… Αν είσαι άνθρωπος και αναπνέεις σίγουρα σου έχει συμβεί.

Κάθε ένας από εμάς αντιμετωπίζει καθημερινά διάφορες καταστάσεις˙ άλλες είναι ευχάριστες, άλλες δύσκολες και συχνά προκύπτουν προβλήματα που επιζητούν λύσεις.

Υπάρχει μια τεχνική που εφαρμόζουν αρκετές εταιρείες: η λεγόμενη Τεχνική των Πέντε Γιατί. Ξεκίνησε από τον όμιλο Toyota ως κομμάτι της ενδοεταιρικής του εκπαίδευσης για την επίλυση προβλημάτων. Έχει εφαρμογές σε όλους τους τομείς και, παρ’ όλο που φαντάζει απλή, μπορεί να οδηγήσει σε πολύ σημαντικά αποτελέσματα. Ίσως να σου αρέσει και να αρχίσεις να την εφαρμόζεις κι εσύ.

Το όλο point είναι το να εντοπίσεις το πρόβλημα και να ρωτήσεις πέντε φορές γιατί. Η πρώτη ερώτηση (και απάντηση) θα σε οδηγήσει στο δεύτερο γιατί, η δεύτερη στο τρίτο και πάει λέγοντας.

Είναι πράγματι πολύ χρήσιμη τεχνική, αν εφαρμοστεί σωστά. Το θέμα είναι αν θα θέσεις εξ αρχής το σωστό ερώτημα.

Θα χρησιμοποιήσω το κλισέ που συνήθως ακούγεται μέσα σε σχολικές ή πανεπιστημιακές αίθουσες: Δεν υπάρχουν λάθος απαντήσεις. Υπάρχουν μόνο λάθος ερωτήσεις.

Πολλές φορές τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ξεκινούν από το ίδιο το γεγονός πως δεν έχουμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση ως έχει, πράγμα που μας οδηγεί σε λάθος ερωτήσεις (αν τεθούν ποτέ).

Δε βγάζω τον εαυτό μου απ’ έξω, ούτε στο παίζω αυθεντία. Αν διαβάζεις το blog καιρό, ξέρεις πως δεν το παίζω ούτε guru ούτε τέλεια.

Θα επικεντρωθώ σε κάτι που με απασχολεί χρόνια γιατί είναι εκείνο που τελικά με βοήθησε να αλλάξω τον τρόπο που έβλεπα τα πράγματα. Υπάρχουν μοτίβα που επαναλαμβάνονται διαρκώς στη ζωή του καθενός. Ακούμε για παράδειγμα κοπέλες να αναρωτιούνται γιατί πέφτουν πάντα σε παρόμοιες μεταξύ τους (συναισθηματικές) καταστάσεις. Άλλοι άνθρωποι καταλήγουν πάντα με (παρόμοια) προβλήματα στον επαγγελματικό τομέα, ακόμα και όταν έχουν αλλάξει πολλά εργασιακά περιβάλλοντα. Υπάρχουν κι εκείνοι που θεωρούν πως ο κόσμος τα βάζει διαρκώς μαζί τους και πως είναι οι αδικημένοι της ζωής. Καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Για μένα η κατάσταση άρχισε να αλλάζει όταν βρήκα το θάρρος να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου και να εντοπίσω τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα.Το επόμενο βήμα ήταν το να αρχίσω να διερωτώμαι γιατί συνέβαινε το ένα ή το άλλο και, πίστεψέ με, βρήκα πολλά (βρίσκω ακόμα, εδώ που τα λέμε) και δεν ήταν καθόλου εύκολη η διαδικασία.

Το δύσκολο στην όλη φάση είναι πως πρέπει να παραδεχτείς πρώτα απ’ όλα πως ο κοινός παρωνομαστής σε όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή σου είσαι εσύ. Το εύκολο θα ήταν να κατηγορείς τα πάντα και τους πάντες γύρω σου για όσα σου συμβαίνουν.

Ίσως σε βοηθήσει η αλλαγή οπτικής σε αυτό το σημείο. Βλέπεις, τα πάντα στη ζωή συμβαίνουν για σένα, όχι σε σένα. Αν δεχτείς αυτό, θα δεις πως από όλα όσα βιώνεις έχεις πράγματα να μάθεις για να εξελιχθείς και πως όλα αυτά έχουν τη δύναμη να σε οδηγήσουν εκεί που πάντα ήθελες να πας.

Τα μοτίβα επαναλαμβάνονται επειδή δεν έχουμε πάρει το μάθημα που η ίδια η ζωή μας ήθελε να μας δώσει.

Επανέρχομαι λοιπόν στα πέντε γιατί. Ίσως να σου φανούν χρήσιμα στη δουλειά. Ίσως και να σε βοηθήσουν να ξεφορτωθείς όσα μοτίβα έχουν πάψει να σε εξυπηρετούν. Το σίγουρο είναι πως οι ερωτήσεις, όπως και οι ιστορίες που λέμε στον εαυτό μας για τον εαυτό μας έχουν τεράστια δύναμη.

Εσύ τι ιστορίες λες στον εαυτό σου και γιατί;

Phyllis Gabriel

Blogger. Podcaster. Συγγραφέας. Γράφω, διαβάζω, μαθαίνω καινούρια πράγματα σε κάθε ευκαιρία. Αρχή και τέλος όσων κάνω η Δημιουργικότητα σε κάθε της έκφανση. Πιστεύω πως η Δημιουργικότητα είναι το μονοπάτι προς την εκπλήρωση και την ευτυχία για τον καθένα και στόχος μου είναι να σε βοηθήσω να βρεις το εσωτερικό σου παιδί.

Πολύ λίγοι κάνουν κλικ εδώ...